Review

Vrtoglavi progres kompjuterskog hardvera zapocet pojavom prvog racunara, kome, ocigledno, nema kraja, otvorio je vrata neslucenim mogucnostima eksperimentisanja i upotrebe kompjuterskog softvera. Vrlo brzo se pokazalo da je njegova komercijalizacija ostvarila maksimalan uspeh, prvenstveno, u oblasti video igara, tako da je bilo samo pitanje vremena kada ce kompjuter postati nuzna alatka u kreiranju specijalnih efekata u filmskoj umetnosti. Pioniri u ovom delu dosadasnje filmske istorije su bili “Tron” (1982); “The Last Starfighter” (1984); “The Abyss” (1989) i “Terminator 2: Judgment Day” (1991) koji je, verovatno, do danas ostao kao klasican primer majstorske primene specijalnih efekata u funkciji filmske price. Vecina kasnijih filmova je,naravno, u cilju sto lakse zarade, sve vise zanemarivala ovu formulu tako da je forma postala sama sebi sustina.

“X-MEN ORIGINS: WOLVERINE”je u tom smislu, kao jos jedna karika u “X-MEN” lancu, samo nastavak negativnog trenda koji je vec bio zapocet u trecem filmu iz serijala (X-Men: The Last Stand). Ovakvo stanje se, bez sumnje, moze pripisati krajnje nepromisljenoj zameni reziserske stolice i neutazivoj pohlepi producenata da u sto kracem vremenskom peridu (po mogucstvu onom koji je potreban za varenje u probavnom traktu) serviraju gledaocima sto vise “spektakularnih” X-mutanata bez dublje scenaristicke razrade.
YouTube Preview Image
Pokazalo se da je Brajan Singer (Bryan Singer) ,i pored svih preliminarnih sumnji, ne samo oziveo popularan strip na filmskom platnu, vec je i uspeo da, sa dosta duha i inteligencije, citav serijal podigne na visi nivo sto se narocito vidi u drugom nastavku (“X2: X-Men United”).

“X-MEN ORIGINS: WOLVERINE” se bazira na, ne toliko nekoherentnoj prici koja je, i pored toga, dobro popunila neke nejasnoce u vezi Volverinove proslosti i objasnila uzrok njegove amnezije, koliko u “sladunjavoj” reziji.

Sto se tice samog Volverinovog lika njemu su pridodate jos neke vrste ljudskih strahova, kao na pr. strah od letenja, i u tom delu film pokazuje doslednost prema Singerovim mutantima kada je u pitanju dalje obogacivanje njihovih karaktera. Sam Hju Dzekmen (Hugh Jackman ) je, i ovaj put, svojim glumackim talentom i naporom pokazao da je njegova uloga Volverina, za”vjek i vjekova”. S druge strane, Liv Srajber (Liev Schreiber) kao krvozedni mutant “Sabretooth” i ujedno Volverinov polubrat koji postaje njegov glavni protivnik, koliko toliko, vraca potrebnu ravnotezu filmu.

I pored toga, film ne uspeva da prevazidje interpersonalnu povrsnost koja postoji izmedju ostalih likova koja je, inace, znalacki, bila izbegnuta u prethodnim nastavcima sto je, upravo,i osiguralo dalju filmsku eksploataciju “X-MEN” fransize.

Sto se tice rezije i same estetike filma, i one su u potpunosti podlegle standardima modernih muzickih spotova. Vecina akcionih scena je snimljena u tehnici nekakvog polumekog fokusa sto citavom filmu daje jedan romanticarski,napuderisan izgled, i u tom pogledu, nista nije vise uzbudljiv od savremenih reklama za kozmeticke proizvode ili nove modele automobila.

Dakle,”X-MEN ORIGINS: WOLVERINE”, je jos jedna aktivna video igra na sirokom platnu koja je gledljiva, samo, zbog dopadljivih CGI efekata i velikog buketa pirotehnike, i nista vise.

Na kraju bi eventualni zakljucak mogao da bude taj da ce u buducnosti “X-MEN” mutanti morati, neminovno, da prodju kroz ozbiljnu i temeljitu mutaciju svog sadrzaja ne bi li uspesno nastavili razvoj svog filmskog DNK lanca.



About the Author

avatar
Aleksandar Jovanovic
Ekonomski fakultet Nis, Bluz, Filmovi, Stenli Kjubrik, Teksas, ZZ Top, Filmske Preporuke